21.01.2026.

Program rada Novog sindikata poreskih službenika više liči na politički pamflet, nego na ozbiljan dokument o nameri da se osnuje sindikat, koji će raditi u skladu sa potrebama zaposlenih u Poreskoj upravi i propisima Republike Srbije.

Program sadrži načelne izjave: da je Novi sindikat formiran kao odgovor na dugogodišnji trend pogoršanja uslova rada zaposlenih u Poreskoj upravi Republike Srbije; da su plate na nivou su ili malo iznad proseka plata u Republici Srbiji; da su pogrešne promene u organizaciji (Sektor za izdvojene aktivnosti, centralizacija pisarnica, marginalizovana funkcija stručnog osposobljavanja i usavršavanja službenika – nije formirana Poreska akademija, da Poreska uprava ulazi u razne složene i skupe projekte prenebregavajući faktore vremena i dovoljnog broja zaposlenih za pripremu i implementaciju, i td.).

Krivce za ovakav položaj poreskih službenika i uzroke traže u višegodišnjem neadekvatnom delovanju ili nedelovanju poslodavca, kao i nedovoljno uključivanje zaposlenih sa nespornim stručnim znanjima u Poreskoj upravi u proces donošenja odluka.

Na osnovu uvida u Program, može se zaključiti da autori ne razlikuju želje od realnih mogućnosti da sindikat ili zaposleni u celini (državni službenici i nameštenici), utiču na neke od odluka koje su u domenu poslodavca, odnosno koje prema pozitivnim propisima ima isključivo pravo da donosi poslodavac. Pri tome se ovaj termin ne odnosi samo na rukovodstvo Poreske uprave, već na državu kao poslodavca. Upravo je država kao poslodavac donela odluku o broju zaposlenih u Poreskoj upravi; da se ne formira Poreska akademija (izrađen kompletan elaborat sa svim potrebnim dokumentima je pozitivno ocenjen), a da se deo obuka vrši u sklopu Upravne akademije; kao i da Poreska uprava uđe u projekat transformacije i druge projekte. Država kao poslodavac je odlučila da izgradi Centralu Poreske uprave na mestu gde se sada nalazi, sa obrazloženjem da ovako velikom gradu, uvek postoje zaposleni kojima je mesto rada udaljeno.

Iz analize Programa se, isto tako uočava da autori nisu obavešteni o nekim činjenicama vezanim za dosadašnji rad Jedinstvene organizacije sindikata zaposlenih kao reprezentativnog sindikata Poreske uprave: da se godinama u saradnji sa rukovodstvom Poreske uprave borio, i uspeo u nameri da država omogući povećenje broja zaposlenih; da su po predlogu JOS u novoj sistematizaciji pisarnice „vraćene“ u filijale, odnosno u nadležnost direktora filijale; da se permanentno bori za poboljšanje materijalno-socijalnog statusa zaposlenih (poseban status poreskih službenika kroz Prvilnik o platama, saradnju sa rukovodstvom Poreske uprave kroz stalno povećanje fonda za solidarnu pomoć i kontrolu utrošenih sredstava); omogućavanje napredovanja zaposlenih u filijalama; podršku zaposlenima u upravnim postupcima i u sudskim sporovima. 

U Republici Srbiji, većina organizacija sindikata se konstituiše uz članarinu u iznosu od  1% od neto mesečne zarade članova. Različiti su modeli podele članarine, od kojih model JOS spada u najdemokratskije modele sa podelom  raspodele: osnovnoj organizaciji (0,70%), a Jedinstvenoj organizaciji (0,30%).

S obzirom na činjenicu da se planira organizacija Novog sindikata poreskih službenika po centralizovanom principu, bez područnih jedinica koje bi imale bilo kakvav stepen samostalnosti, sva planirana članarina od 0,5 % od neto mesečne zarade članova bi se sabirala u centru, a njom raspolagalo privilegovano rukovodstvo i bivši zaposleni u Poreskoj upravi. Pritom i ne pominjemo činjenicu u odnosu na ovako proklamovanu članarinu koja obezbeđuje samo minimalan iznos za tekuće poslove - da odvajanje sredstava za planirani Fond solidarnosti i druge fondove, predstavlja samo pusti san i marketinški potez za privlačenje članova.

Na toku analize se nameće primedba na elitistički pristup autora Programa Novog sindikata poreskih službenika, što su prevideli sa u Poreskoj upravi radi i određen broj nameštenika (istina manji nego ranije), a što nije razlog da se izostave naše kolege sa kojima delimo posao, radni prostor i ukupnu sudbinu zaposlenih u državnoj upravi Republike Srbije.

Takođe se nameće primedba da je jedan o pokretača Novog sindikata, kolega koji je otišao u penziju(?). Za vreme provedeno u Poreskoj upravi, nije se bavio pitanjima zaštite prava poreskih službenika, niti se isticao u radu sindikata. Sada, iz udobnosti svoje penzionerske fotelje, on želi da formira sindikat i kroz sindikat osmišljava političko angažovanje poreskih službenika u okviru Poreske uprave, što je suprotno pozitivnim propisima i načelima organizovanja i rada sindikata koji je dobrovoljna, samostalna, demokratska i nezavisna interesna organizacija zaposlenih (u Poreskoj upravi – ne i penzionera Poreske uprave).

Pritom je evidentno da se sav rad Novog sindikata svodi na ubiranje članarine  i isticanje političkih parola (u članu 4. stav 1, alineja prva Statuta je navedeno da su osnovni ciljevi Novog sindikata poreskih službenika: razvoj demokratske pravne države, zasnovane na vladavini prava i socijalnoj pravdi, što je parola i cilj političke stranke, a ne sindikata), bivših poreskih službenika  i poreskih službenika koji su u više zvanje ili funkciju došli pomoću politike, ali nezadovoljnih svojim trenutnim položajem, sa željom da napreduju mimo redovnih načina napredovanja u sistemu državnih organa.